Obliczanie zasiłku chorobowego 2017

W poprzednim artykule opisaliśmy, komu się należy zasiłek chorobowy 2017 i jakie są zasady jego przyznawania. W niniejszym artykule opiszemy sposób ustalania wysokości zasiłku chorobowego. Sama procedura ustalenia wysokości zasiłku nie jest skomplikowana, łatwo to zrobić nawet ręcznie, warto też poznać sposób na obliczanie zasiłku chorobowego 2017 nawet, jeśli do jego wyliczenia używa się programów kadrowo-płacowych. Na konkretnych przykładach pokażemy Ci, jak się wylicza zasiłek chorobowy, przy czym w naszym omówieniu skupimy się na wyliczaniu kwot zasiłków brutto, a jeśli interesuje Cię również kwestia ustalania wysokości zasiłku chorobowego netto, zapoznaj się z naszym innym wpisem: wynagrodzenia chorobowe i zasiłki na liście płac. Co istotne, sposobem liczenia zasiłku chorobowego ustala się również wysokość wynagrodzenia chorobowego, które przysługuje pracownikowi za pierwsze 33 albo 14 dni niezdolności do pracy w roku kalendarzowym.

Obliczanie zasiłku chorobowego 2017 – jak to się robi?

Obliczanie zasiłku chorobowego 2017 odbywa się w sposób, opisany w treści art. 36 i następnych ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, zwanej potocznie ustawą zasiłkową. W pierwszej kolejności na etapie liczenia kwoty zasiłku chorobowego 2017 należy ustalić tzw. podstawę brutto tego zasiłku. Podstawa brutto to nic innego, jak średnie wynagrodzenie pracownika z 12 miesięcy, poprzedzających miesiąc powstania niezdolności do pracy. Co istotne, ponieważ pracownik może mieć różne składniki wynagrodzeń, nie tylko pensję zasadniczą, ale również premie, prowizje, dodatki itp., to generalną zasadą jest zasada uwzględniania w tej średniej wszystkich tych składników, od których naliczona została składka chorobowa. Do średniej będą wliczane zatem premie, prowizje itp., ale już nie na przykład nagroda jubileuszowa czy ekwiwalent za pranie odzieży, które co do zasady są w ogóle zwolnione ze składek ZUS.

Od powyższej zasady jest pewien wyjątek, określony w treści art. 41 ustawy zasiłkowej. Ustalając podstawę brutto zasiłku chorobowego (czy jakiegokolwiek innego, omawiana zasada ma zastosowanie również przy wyliczaniu zasiłku macierzyńskiego, opiekuńczego czy świadczenia rehabilitacyjnego) pomijasz w ogóle te składniki, które należą się pracownikowi pomimo nieobecności w pracy z powodu choroby. Załóżmy, że pracownik ma pensję zasadniczą 2500 zł oraz dodatek funkcyjny 500 zł. Ten dodatek funkcyjny powinien być sprecyzowany np. w regulaminie wynagradzania, przy czym można go określić na dwa sposoby – albo będzie on proporcjonalnie pomniejszany za czas nieobecności (czyli np. pół miesiąca nieobecności to o połowę mniejszy dodatek funkcyjny) albo może on być stały, to znaczy nieważne, czy pracownik był obecny w pracy cały miesiąc, czy z powodu choroby nie przepracował ani jednego dnia, to i tak ten dodatek funkcyjny będzie przysługiwał w pełnej wysokości. W tym drugim przypadku taki składnik wynagrodzenia, który nie jest pomniejszany za czas nieobecności chorobowych, nie jest uwzględniany w podstawie do chorobowego.

Co ważne, może się okazać, że pracownik pracuje krócej niż 12 miesięcy. Przykładowo pracownik został zatrudniony z dniem 1 lutego 2017, a na zwolnienie lekarskie poszedł w dniu 3 lipca 2017 i trwało ono do 21 lipca 2017. Było to pierwsze zwolnienie lekarskie pracownika w tym roku, a zatem za okres niezdolności do pracy będzie mu się należało wynagrodzenie chorobowe (liczymy póki co z tych 33 dni).

Podstawę wynagrodzenia chorobowego ustala się tak, jak podstawę zasiłku, a więc będzie to średnia z 12 miesięcy poprzedzających, przy czym, jeśli pracownik jest zatrudniony krócej, to zgodnie z art. 36 ust. 2 ustawy zasiłkowej podstawą jest średnia z pełnych miesięcy zatrudnienia. W naszym przypadku będzie to średnia pensja pracownika z miesięcy od lutego do czerwca. Gdyby natomiast pracownik został zatrudniony w dniu 10 lutego 2017, to luty pomijamy, gdyż nie jest on pełnym miesiącem zatrudnienia i wówczas podstawą do wynagrodzenia chorobowego będzie średnie wynagrodzenie z miesięcy od marca do czerwca.

Gdyby zdarzyła się sytuacja, w której pracownik został zatrudniony w danym miesiącu i jeszcze w tym samym miesiącu rozchorował się, to nie ma tu z czego liczyć średniej, nie mamy bowiem żadnych miesięcy poprzedzających. W takim wypadku obliczenie zasiłku chorobowego 2017 opiera się na podstawie, którą jest nie średnia, ale wynagrodzenie, jakie należałoby się pracownikowi za cały przepracowany miesiąc (w praktyce podstawą jest jego pensja z umowy o pracę).

Jeszcze jedna ważna praktyczna sprawa – jeśli pracownik był chory np. w lutym 2017, a następnie w kwietniu, to podstawa wynagrodzenia chorobowego czy zasiłku, ustalona dla kwietnia będzie taka sama, jaka była dla lutego. Wynika to wprost z art. 43 ustawy zasiłkowej: Podstawy wymiaru zasiłku nie ustala się na nowo, jeżeli między okresami pobierania zasiłków zarówno tego samego rodzaju, jak i innego rodzaju nie było przerwy albo przerwa była krótsza niż 3 miesiące kalendarzowe.

Druga ważna rzecz – ustalając średnią z 12 (albo mniej) pełnych miesięcy poprzedzających miesiąc powstania niezdolności do pracy, pomija się te miesiące, w których pracownik przepracował mniej niż połowę obowiązującego go wymiaru czasu pracy. Przykładowo jeśli pracownik został zatrudniony w dniu 1 lutego 2017, przebywał na zwolnieniu lekarskim od 1 do 21 kwietnia, a następnie od 1 do 20 września, to licząc podstawę wynagrodzenia chorobowego i zasiłku dla września (musimy już liczyć, przerwa między zwolnieniem lekarskim z lutego i września była dłuższa niż 3 miesiące kalendarzowe) pomijamy miesiąc luty, gdyż w tym miesiąc pracownik przepracował mniej niż połowę miesiąca.

Po ustaleniu podstawy wynagrodzenia chorobowego albo zasiłku brutto, ustala się tzw. podstawę netto. Podstawa netto to podstawa brutto pomniejszona o 13,71% tej podstawy brutto, a 13,71% to suma składek na ubezpieczenia społeczne, finansowana przez pracownika (odpowiednio 9,76% ubezpieczenie emerytalne, 1,5% ubezpieczenie rentowe i 2,45% ubezpieczenie chorobowe). Mając już ustaloną podstawę netto, dzielimy ją przez 30 (zawsze przez 30, niezależnie od tego, ile dany miesiąc ma dni), mnożymy razy 80% (albo 70% za pobyt zasiłkowy w szpitalu czy 100%, jeśli jest to zasiłek macierzyński albo niezdolność do pracy, przypadająca w okresie ciąży).

Obliczanie zasiłku chorobowego 2017 pokaże Ci teraz na konkretnych przykładach. Zaczniemy od najprostszych. Załóżmy, że pracownik został zatrudniony z dniem 1 lutego 2017, ma tylko pensję zasadniczą 2000 zł. Od dnia 3 do 14 lipca pracownik był niezdolny do pracy z powodu choroby. Za miesiąc lipiec 2017 otrzyma on zatem wynagrodzenie za przepracowaną część miesiąca oraz wynagrodzenie chorobowe (pamiętaj, liczymy najpierw z tych 33 dni).

Wynagrodzenie za przepracowaną część miesiąca oblicza się tak, że pensję za cały miesiąc pomniejsza się o czas niezdolności do pracy, przy czym tu również nie bierze się pod uwagę tego, ile dany miesiąc ma dni, ale zawsze 30. Sposób ustalenia wynagrodzenia za przepracowaną część miesiąca jest następujący:

2000 zł – 2000 zł / 30 * 12 = 1200 zł

Gdzie 12 to liczba dni nieobecności w pracy z powodu choroby (obejmuje to również weekendy i inne dni wolne od pracy).

Teraz ustalamy wysokość wynagrodzenia chorobowego 2017. Najpierw podstawa brutto. Podstawą brutto jest średnie wynagrodzenie pracownika z miesięcy od lutego do czerwca, co w naszym przypadku daje 2000 zł. Czas na podstawę netto:

Podstawa netto: 2000 zł – 13,71% z 2000 zł = 1725,80 zł

Wynagrodzenie chorobowe: 1725,80 zł / 30 * 80% * 12 = 552,26 zł

Za miesiąc lipiec 2017 roku pracownik otrzyma zatem wynagrodzenie za przepracowaną część miesiąca w kwocie 1200 zł brutto oraz wynagrodzenie chorobowe w kwocie 552,26 zł brutto.

Czas na kolejny przykład: ten sam pracownik chorował następnie cały wrzesień. Za miesiąc wrzesień nie należy mu się zatem wynagrodzenie za przepracowaną część miesiąca, a jedynie wynagrodzenie chorobowe za okres od 1 do 21 września włącznie (tu mija nam już 33 dni niezdolności do pracy w tym roku, bo wcześniej w lipcu pracownik chorował już 12 dni, a więc pozostaje nam na wrzesień 21 dni) i zasiłek chorobowy za okres od 22 do 30 września. Podstawa brutto i podstawa netto do wynagrodzenia chorobowego i zasiłku chorobowego jest taka sama, a co więcej, jest ona taka sama, jak była dla wynagrodzenia chorobowego w lipcu, bo od tego czasu nie upłynęły jeszcze 3 miesiące kalendarzowe (gdyby upłynęły, liczylibyśmy średnią z pełnych miesięcy wstecz).

Zaczniemy od wynagrodzenia chorobowego. Podstawa brutto wynosi 2000 zł, a podstawa netto 1725,80 zł. Wynagrodzenie chorobowe wyniesie zatem:

1725,80 zł / 30 * 80% * 21 = 966,45 zł

a zasiłek chorobowy wyniesie:

1725,80 zł / 30 * 80% * 9 = 414,19 zł

Jak widzisz, nie jest to trudne. Teraz kolejne przykłady. Załóżmy, że pracownik został zatrudniony na pół etatu z dniem 1 lutego 2017 roku, z wynagrodzeniem w kwocie 1200 zł. Od dnia 1 maja przeszedł on na pełny etat z wynagrodzeniem w kwocie 2500 zł brutto, a od 8 do 16 czerwca 2017 był niezdolny do pracy. W takim wypadku, ustalając podstawę brutto wynagrodzenia chorobowego należy uwzględnić wynagrodzenie po zmianie wymiaru etatu, inaczej średnia byłaby zaniżona. Liczymy zatem średnią nie od lutego, ale od maja, a ponieważ maj to jedyny miesiąc poprzedzający czerwiec już z wynagrodzeniem dla pełnego etatu, to podstawa brutto będzie taka, jak średnia z jednego miesiąca, czyli z maja – 2500 zł brutto. Podstawa netto wyniesie natomiast 2500 zł – 13,71% z 2500 zł = 2157,25 zł.

Wynagrodzenie chorobowe: 2157,25 zł / 30 * 80% * 9 (dni choroby) = 517,74 zł

Kolejny przykład. Pracownik został zatrudniony z dniem 1 lutego 2017 roku, z wynagrodzeniem w kwocie 2000 zł. W maju pracownik otrzymał również premię uznaniową 500 zł. W okresie od 17 do 26 lipca był niezdolny do pracy z powodu choroby. Za miesiąc lipiec będzie mu się zatem należało wynagrodzenie za przepracowaną część miesiąca w kwocie:

2000 zł – 2000 zł / 30 * 10 = 1333,33 zł

Podstawa brutto wynagrodzenia chorobowego:

5 * 2000 zł + 500 zł / 5 = 2100 zł

Średnią liczymy z miesięcy od lutego do czerwca, przy czym należy uwzględnić w niej majową premię uznaniową. Teraz podstawa netto:

2100 zł – 13,71% z 2100 zł = 1812,09 zł

Wynagrodzenie chorobowe w lipcu: 1812,09 zł / 30 * 80% * 10 = 483,22 zł

Nic trudnego, należy tylko pamiętać o opisanych w niniejszym artykule zasadach. W taki sam sposób ustala się podstawę

obliczanie-zasilku-chorobowego-2017

obliczanie-zasilku-chorobowego-2017

(a następnie kwoty brutto) wynagrodzenia chorobowego, zasiłku chorobowego, zasiłku macierzyńskiego czy świadczenia rehabilitacyjnego. Oczywiście mało kto obecnie robi to ręcznie, są do tego odpowiednie kalkulatory czy programy, niemniej sam sposób na obliczanie zasiłku chorobowego 2017 warto znać.

Osoby, które odwiedziły tą stronę, znalazły ją szukając::

  • kalkulator wynagrodzenia chorobowego 2017
  • kalkulator zasiłku chorobowego 2017
  • kalkulator chorobowego 2017
  • wynagrodzenie chorobowe 2017
  • podstawa zasiłku chorobowego 2017
  • kalkulator zasiłku chorobowego
  • wyliczenie chorobowego 2017
  • obliczanie zasilku chorobowego
  • kalkulator zasiłku macierzyńskiego 2017
  • podstawa chorobowego 2017
Podziel się ze znajomymi na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blip
  • Pinger
  • Twitter
  • Śledzik
  • Blogger.com